Σήμερα 4 Δεκεμβρίου είναι η γιορτή της Αγίας Βαρβάρας και ως πολυούχος της Δράμας γιορτάζει και η πόλη μας! Αν και η καταγωγή μου είναι από Πειραιά, μετά από 20 περίπου χρόνια παραμονής μου εδώ, σέβομαι και εκτιμάω πολλά από τα έθιμα της Δράμας, που πλέον τη θεωρώ και δικιά μου πόλη. Ένα από αυτά τα έθιμα είναι και η παρασκευή της 'Βαρβάρας'. Είναι ένα γλυκό-φαγητό που φτιάχνετε παραμονή της γιορτής και μοιράζετε σε τρία σπίτια. Προσωπικά εμένα μ'αρέσει πολύ και τη συνταγή που θα σας δείξω σήμερα μου την έμαθε μια πολύ καλή μου γειτόνισσα, εδώ και χρόνια, η Κυρία-Πόπη και την ευχαριστώ πολύ!

Τα υλικά που θα χρειαστείτε είναι:

1. Μισό κιλό σιτάρι
2. Ένα τέταρτο σταφίδες
3. Ενάμιση ποτήρι ζάχαρη
4. 1 κουταλάκι του γλυκού αλάτι
5. Μισό κιλό καρύδια ξεφλουδισμένα σε μικρά κομμάτια
6. 1 φλυτζάνι του καφέ σουσάμι
7. 1 ρόδι
8. Κανέλα

Πριν ξεκινήσω τη συνταγή θέλω να σας πω ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι μαγειρέματος της 'Βαρβάρας', εγώ σας δείχνω αυτός που μου αρέσει πιο πολύ. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν.Καταρχήν βάζετε μέσα σε χλιαρό νερό το σιτάρι από το πρωί και το αφήνετε για 5-6 ώρες. Μετά το σουρώνετε και σε μία κατσαρόλα μεγάλη βάζετε αρκετό νερό, σχεδόν στη μέση, σε δυνατή φωτιά. Μόλις αρχίσει να παίρνει βράση ρίχνετε το σιτάρι και χαμηλώνετε τη φωτιά. Ανακατεύετε για αρχή με μία κουτάλα για να μη σας κολλήσει το σιτάρι. Όταν αρχίζει να ''ανοίγει'' το σιτάρι να φουσκώνει δηλαδή, ρίχνετε τις σταφίδες το αλάτι το σουσάμι και τη ζάχαρη. Θα χρειαστείτε σίγουρα να ξαναρίξετε 2-3 ποτήρια νερό στην κατσαρόλα στη διάρκεια βρασμού. Μιάμιση ώρα σίγουρα θα τη βράζετε τη ''Βαρβάρα''. Θα σβήσετε τη φωτιά και θα την αφήσετε με νεράκι και αυτό θα έρθει και θα χυλώσει. Να μην είναι τελείως στεγνό. Τη σερβίρετε στο πιάτο και από πάνω ρίχνετε λίγη κανέλα, καρύδια και σπόρους από το ρόδι.

Σας εύχομαι καλή επιτυχία, να είσαστε όλοι καλά και χρόνια πολλά σε όλους!

Η ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Η Αγία Βαρβάρα, ήταν κόρη του φανατικού εθνικού Διόσκουρου, που το μίσος του για τους Χριστιανούς  ήταν πολύ μεγάλο και τον οδηγούσε σε πράξεις εγκληματικές. Αντίθετα, η Βαρβάρα ήταν κρυφή Χριστιανή και όταν χρειάστηκε δεν δίστασε να φανερώσει το μυστικό της στον πατέρα της, αψηφώντας την οργή του. Φυσικά ο σκληρός και άπονος Διόσκουρους, τυφλωμένος από τον φανατισμό του και μη μπορώντας να την συγχωρέσει, την παρέδωσε στον έπαρχο για να την τιμωρήσει. Ο έπαρχος θαμπωμένος από την ομορφιά της αλλά και τον θαυμάσιο χαρακτήρα της νέας, θέλησε να την σώσει. Προσπάθησε να την κάνει να αλλάξει ιδέες, αλλά μάταια. Την  βασάνισε αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Τότε την έστειλε πίσω στον πατέρα της. Αυτός τυφλωμένος από το μίσος του για τους χριστιανούς, δεν μπόρεσε πια να δει τη Βαρβάρα σαν κόρη του. Κατά την κρίση του, αφού ήταν Χριστιανή, ήταν άσπονδος εχθρός και έπρεπε να εξοντωθεί.

Έτσι αποφάσισε να αποκεφαλίσει με τα ίδια του τα χέρια την Βαρβάρα. Κατά την παράδοση, ενώ το ξίφος του πατέρα της έκοβε το κεφάλι της, η Θεία  Δίκη, με μορφή κεραυνού έκαψε τον άσπλαχνο πατέρα. Αυτόν τον τιμωρό κεραυνό, συμβολίζουν τα πυρά του πυροβολικού μας, κι έχουν ως προστάτιδα την Αγία Βαρβάρα.

Επίσης η Αγία Βαρβάρα είναι προστάτιδα και των παιδιών και τα φυλάει από τις κακές παιδικές αρρώστιες, όπως την βλογιά και άλλες. Για να την "γλυκάνουν" σε πολλά μέρη του τόπου μας την ημέρα της γιορτής της προσέφεραν μελόπιτες ή κολυβόζουμο, που το όνομασαν Βαρβάρα. Το έθιμο πανάρχαιο και θυμίζει την πανσπερμία. Στους Χριστιανούς η παρασκευή της "Βαρβάρας" καθιερώθηκε από  το εξής  περιστατικό.

Ο σατανικός νους του Διόσκουρου, είχε  συλλάβει ένα σατανικό και αποτρόπαιο  σχέδιο για την εξόντωση των Χριστιανών της περιοχής του. Κάλεσε όλους τους αρτοποιούς της περιοχής του και τους έδωσε εντολή να βάλουν δηλητήριο στο ψωμί που θα παρασκεύαζαν και οι πωλητές τροφίμων στα τρόφιμα που θα πωλούσαν.

Το μυστικό αυτό το έμαθε η κόρη του η Βαρβάρα, και ειδοποίησε τους χριστιανούς να μην αγοράσουν ψωμί και τρόφιμα, και να πορευτούν με τα υπολείμματα που είχαν στα σπίτια τους. Έτσι κάθε Χριστιανική οικογένεια μαγείρεψε ότι πρόχειρο της βρέθηκε στο σπίτι. Επειδή όμως τα τρόφιμα που τους είχαν απομείνει ήταν πολύ λίγα και κάθε είδος από μόνο του δεν έφτανε για μια σωστή μαγειριά, έβαλαν στην κατσαρόλα λίγο από όλα. Δηλαδή, λίγο στάρι, μερικά φασόλια, κουκιά, σταφίδες και ότι άλλο σχετικό είχαν, κι όλα μαζί τα μαγείρεψαν. Ετσι χάρη στη Βαρβάρα σώθηκαν και από τότε σε ανάμνηση αυτού του περιστατικού καθιερώθηκε στη γιορτή της  να μαγειρεύουν το παρασκεύασμα αυτό που είναι γλυκό και φαγητό μαζί και λέγεται ''Βαρβάρα''.