Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, είχα πολλούς φίλους ή γνωστούς, που κάθε φορά που θελαν να μιλήσουν κάπου ή  κάθε φορά που είχαν “θεματάκι” εγώ ήμουν αυτή που ερχόντουσαν για να μιλήσουν. Άλλες φορές για προβλήματα, άλλες για έρωτες… το “θεματάκι” που λέγαμε..

Δεν νομίζω ότι έχω ταλέντο στις συμβουλές ή στις λύσεις, αλλά πάντα άκουγα. Αυτό δεν θέλουμε πάντα σε τέτοιες στιγμές; Είτε καλές είτε κακές , κάποιον να μιλήσουμε, να πούμε την χαρά μας, το πρόβλημα μας, κάποιον τέλος πάντων να μας ακούσει.. Όταν  το “θεματάκι” μας όμως ήταν λίγο ζόρικο, ήθελε και παραπάνω συζήτηση όσο να πεις…

Είναι κάποιες φορές, που συναντάμε στην ζωή μας κάποιους ανθρώπους που είτε είναι σαν να τους ξέραμε από πάντα, είτε μας βγάζουν μια τόσο όμορφη πλευρά του εαυτού μας που μπορεί και να μην γνωρίζαμε… Σαν να βρήκαμε εκείνον το πρίγκιπα, που ερχόταν στα παραμύθια που έφτιαχναν τα κοριτσάκια για να τους πάρει, με άλογο ή χωρίς δεν έχει σημασία. Ή σαν εκείνη την τέλεια γυναίκα που ονειρεύοντε οι άντρες (σιγά μην έλεγα αγοράκια, ποιο αγόρι κάθετε κ ονειρεύεται πριγκιποπούλες; Κανά αυτοκίνητο και άντε βαριά τι θα γίνουν όταν μεγαλώσουν). Και όταν δε και ο απέναντι βλέπει κάτι αντίστοιχο στα μάτια μας, είναι λίγο ονειρικό ε;

Κάποιες φορές που όλα είναι τόσο περίεργα, τόσο αλλόκοτα όμορφα, χωρίς καθόλου λογική αλλά παρ όλα αυτά όμορφα. Που νιώθεις τόσο τρελή οικειότητα, τα συναισθήματα και οι επιθυμίες  να τρέχουν με ταχύτητες φωτός τόσο που να μην μπορείς να καταλάβεις τι ακριβώς γίνεται, πόσο μάλλον να προσπαθήσεις να τα εξηγήσεις.

Όταν όλο αυτό λοιπόν συνοδεύεται από εμπόδια…. Εμπόδια όπως.. απόσταση… υποχρεώσεις.. άνθρωποι..οποιαδήποτε εμπόδια δεν έχει σημασία, εκεί λίγο μπλέκετε η κατάσταση…. Εκεί λοιπόν έχουμε σίγουρα ένα δύσκολο “θεματάκι”!!!

Στα δύσκολα “θεματάκια” λοιπόν εγώ πάντα έβλεπα δυο επιλογές.

Ή το αφήνεις όσο είναι νωρίς, για να βγούμε απ τον πόλεμο χωρίς πολλές απώλειες.. και φυσικά δεν μαθαίνεις ποτέ αν ήταν ο πρίγκιπας ή η τέλεια γυναίκα… Ή τα κάνεις πουτάνα όλα και προχωρας.

(Αν βέβαια ακόμη μπορείς να έχεις επιλογές, γιατί παίζει και το σενάριο να μην έχεις πια επιλογές, ή να μην θέλεις να μπεις καν στην διαδικασία να δεις αν έχεις. Εκεί σίγουρα τα κάνεις πουτάνα όλα)

Εκεί λοιπόν, όσες φορές με έχουν ρωτήσει… και τώρα; Εγώ πάντα ήμουν της γνώμης…. Τώρα, τα κάνεις πουτάνα όλα και ακολουθείς, ζησ  το ακόμη κι αν στο τέλος φας τα μούτρα σου..

Το ξέρω ακούγετε πολύ ονειρικό και πολύ παραμυθένιο όλο αυτό, αλλά κάποιοι ήταν ή είναι τόσο τυχεροί που το βρήκαν. Αν λοιπόν βρεθεί στον δρόμο σου ένας άνθρωπος που μοιάζει να βγήκε απ το όνειρο ή καλύτερα που μπερδεύονται τόσο πολύ τα όνειρα σας, που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τελικά αν είναι δυο ή ένα, δεν βλέπω κανέναν λόγο να κάνεις πίσω σε κανένα εμπόδιο. Απλά μαθαίνεις να τα προσπερνάς.

Όταν και αν λοιπόν βρεθεί και στον δικό σου δρόμο ένας τέτοιος άνθρωπος, που θα σου κάνει άνω κάτω το μυαλό και την ζωή… και βρεθείς στο σημείο της επιλογής, καν τα και συ πουτανα όλα… θα μάθεις αν τελικά είναι το άλλο σου μισό. Στην καλύτερη θα το χεις βρει οπότε θα ζήσεις και συ το παραμύθι. Και τα εμπόδια μην ξεχνάς ότι με καλή παρέα ξεπερνιούνται εύκολα… Στην χειρότερη πάλι θα φας τα μούτρα σου, αλλά θα έχεις ζήσει κάτι τόσο δυνατό που δεν νομίζω να το μετανιώσεις ποτέ…